218
PO#świątecznywalcwparyżu #aparischristmaswaltz #matthewmorrison #jenlilley #christmasmovie #gacfamily
Skromna księgowa i były tancerz zawodowy biorą udział w paryskich zawodach tanecznych, zmagając się z męczącymi próbami, rywalami i rodzącym się między nimi uczuciem {opis platformy VOD}.
Kurde blaszka, miałam się nie wzruszać na netflixowej tandecie, a przy tym filmie zaliczyłam przepotężne wzruszenie. To nie jest dobry film pod względem gry aktorskiej ani napisanej fabuły, ale jest w nim coś, co mnie urzekło. Tym czymś jest taniec - najpiękniejsza sztuka wyrażania emocji, jaka jest na świecie, przewyższając w moim prywatnym rankingu śpiew. To, co najbardziej podobało mi się w tym filmie to ostatni taniec głównych bohaterów. Już się trochę napatrzyłam na Taniec z gwiazdami, nie tylko ten nasz polski i już coraz rzadziej coś mnie zachwyca i chwyta za serce, a tu mimo"zagranej" choreografii, serce zadrżało. Trochę nie rozumiem zasad turnieju pro-am. W pierwszym etapie wszyscy tańczyli ten sam taniec, główni bohaterowie tańczyli najsłabiej, a mimo to dotarli do finału (ten zabieg na pewno został wykonany na potrzeby fabuły). A finale każdy tańczył co innego. Obok quickstepa, tańczono paso doble i taniec współczesny, który tak mnie wzruszył. Może takie są zasady, a może tak łatwiej było zbudować historię. Trochę marszczę czoło na przypadkowe spotkanie głównych bohaterów i na to, że bez wcześniejszych ćwiczeń, tylko za sprawą marzeń o byciu tancerką Emma wywijała na parkiecie jak rasowa tancerka. Czy wszystkie księgowe tak mają?
@poprostuiwona
